ΠΑΡΟΔΟΣ

Από μηχανής ΘΕΟΙ λέξεων Επιούσιας Ομοιοκαταληξίας

Νόστιμον ήμαρ μεταξένιων συνειρμών
στον πηγαιμό για την Κολχίδα της Ποίησης

Οι λέξεις μέσα στο ποίημα, εικόνες σκέψεων και συναισθημάτων είναι και οι εικόνες που τις έντυσαν, λαβύρινθος επιθυμίας λέξεων «για πράγματα που αρχίζουν να συμβαίνουν» ερήμην –
στίχοι εικονολάτρες, φωτογραφία λεξιθήρας και η ευπροσήγορη ηχώ της μοναξιάς


Ένα στίχο παντογνώστη αφηγητή ονειρεύομαι
με εσωτερική εστίαση συν πλην ουσίας

αίφνης ονειροδίαιτο δυο κατά λέξη δισταγμών
μηδέν εις το πηλίκο υψικαμίνου σώματος
με το στιχοπουκάμισο μυριάδων «μνήσθητι»
σμαράγδι υπονοούμενο είλωτα υπερρεαλισμού



Λαιστρυγόνες κύκλωπες δηλαδή
on line στα έγκατα κτερίσματα της Ρέμβης του P.C. μου
που, βάρδα φουρνέλο, δαγκώνουν τα όνειρα
στις ρώγες μιας λέξης που πάντα ρει…

έτσι αρχίζουν να συμβαίνουν
περίακτοι συμβολισμοί αείφυλλων γυναικών
κι ένας ειρμός Μεσσίας εν ριπή σέπαλου
αίρει μεσίστιες απορίες Χρυσηίδων σιωπής

Μα η ποίηση είναι μια πόρτα ανοιχτή, λέει ο ποιητής,
ένας Φαύλος Κύκλος λόγων
«που πνίγηκαν στο χρυσό πηγάδι της σελήνης»,
εκεί όπου
«φαινόμαστε μαύροι και άσπροι και ζούμε τη φθορά
πάνω σε μιαν ελάχιστη πραγματικότητα».

Ό,τι κι αν συναντήσεις όμως στην e-ΕΝΔΟΧΩΡΑ μου,
μην πεις ότι η ΕΙΚΟΝΑ σε ξεγέλασε,
πως φταίνε οι λέξεις,
κλεψύδρες σε τόση μελαγχολία…
δίνες επιθυμιών στα έγκατα κτερίσματα της ρέμβης…

Αν πάλι ψάχνεις
«κοράλλια και μαργαριτάρια,
κεχριμπάρια κι έβενους,
μιαν επαλήθευση σχεδόν αιωνιότητας,
«ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής»,
πρέπει πρώτα να «κουβανείς μες στην ψυχή σου
«έξι και μια τύψεις για τον ουρανό»
με «κατανόηση της ματαιότητος των μεγαλείων».

Τότε η «υπεροψία και η μέθη» δε σε γέλασε.
Ο δούρειος ίππος
για την επιούσιο ομοιοκαταληξία
προπατορικής σταγόνας από μετάξι
δεν είναι αντικατοπτρισμός…
και «εύφλεκτοι ορίζοντες σιωπής»,
θα συνθέτουν
«ένα τοπίο ανοχής στην εύγλωττη μας Κυριακή»,
«ροδόσταμο στη στύση των ονείρων»
αυτό που οι σοφοί το λένε ΠΑΛΙΝΤΟΝΟ ΑΡΜΟΝΙΗ
στων υακίνθων την παντάνασσα σιωπή.

Ω μοναξιά εισχωρείς μέσα στο βράδυ δια πυρός και συμβόλων!
Ω κλητική ονείρωξη υποτελής σε γραμματικές συναισθημάτων
όταν υποφώσκει προπαραλήγουσα μακρά συνωστισμού σιωπής βοώντος



«ΑΦΗΣΕ ΜΕ ΝΑ ’ΡΘΩ ΜΑΖΙ ΣΟΥ»

[Τάσος Κάρτας, Από μηχανής ΠΕΡΙΑΚΤΟΙ ΣΥΝΕΙΡΜΟΙ οδοφράγματος Σιωπής: πλύνε βάλε ΛΕΞΕΙΣ ν’ αποκρυσταλλώσεις όνειρα στο υπερώο το μεταφυσικό, όπου το «Προς το Παρόν Ποίημα» στις αγκύλες ΠΟΛΥΦΗΜΗΣ (από)ΣΤΡΟΦΗΣ εμβόλιμων στίχων επωάζεται]
  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου