Σάββατο, 18 Μαρτίου 2017

6η και 7η Χρυσηίδες Ρέμβης

ΗΡΘΕΣ ΣΑΝ ΜΙΚΡΗ ΠΡΑΣΙΝΗ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ, ΜΑΙΝΑΔΑ ΑΜΕΤΡΗΤΕΣ ΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΜΑ ΜΙΑ
άνοιξες διάπλατα τα πόδια
κραδαίνοντας τρυφερά ξεσπάσματα λέξεων
μαινάδα αμέτρητες φορές και ποίημα μια
ψύλλος στ’ άχυρα συμφραζόμενα
απ’ τη σκοπιά της ερμαφρόδιτης φαντασίας των ποιητών


απ’ το ένα σου το αυτί φωνήεντα γκρενά
απ’ το άλλο μου τ’ αυτί προσήκον κόκκινο ανοιχτό
ανάσκελα προσήκει
τα επιρρήματά μου δεικτικές ομοβροντίες
οι μετοχές σου μέλλον τροπικό
χρώματα δισταγμοί συνηρημένοι
συν Αθηνά κι άλλες παρωπίδες «δήθεν»
σε μαύρο φιλμ βουβό-

πινακωτή-πινακωτή
μεσολαβεί ευπροσήγορο κενό
χρόνου, χώρου, ιδεών τρίτου προσώπου

παρωπίδες επιθυμίας
στου μηδενός την ύπτιο δεκαπεντασύλλαβο



ΠΕΡΑ ΒΡΕΧΕΙ scrabble ΝΟΗΜΑΤΩΝ ΜΟΝΟΛΟΓΩΝ
όποιος μπαίνει στο μίσχο του ποιήματος
υγρός και θρύψαλο βαθύς και εύοσμος
γυμνός μες την αχλή του
θα φτάσει στο σμαράγδι του το υπονοούμενο-

με καραβιές εξώφυλλου τρέχοντος ερωτισμού
εν ριπή οργασμού σε χόρτασα ξανθό κρασί
αίρων μεσίστιες ερωτήσεις
αμφίστομο ερήμην πάντα

χρυσόμαλλο σπαθί ασπόνδου φόβου-
πέρα βρέχει scrabble νοημάτων μονόλογων
Χρυσηίδες στίχων συμπληγάδες λίμπιντο
Λαιστρυγόνες κύκλωπες on line στο P.C. μου
μέτρον επιούσιον που πάντα ρει… κορόνα
γράμματα ομοιοκαταληξίας
δούρειο εκκύκλημα φευγαλέου «κλικ»

δεύτε πολύπλαγκτον σπασμό
λαξευμένο πολύτροπα σε φλοίσβο αυτοσαρκασμού
[Τάσος Κάρτας, από ΜΗΧΑΝΗΣ περίακτοι συνειρμοί οδοφράγματος σιωπής: πλύνε βάλε λέξεις ν’ αποκρυσταλλώσεις όνειρα στο υπερώο το μεταφυσικό… Ατέλειωτο Ποίημα, Ανέκδοτη Συλλογή, Φαύλος Κύκλος πολύφημης (από)Στροφής – 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου