Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017

4η και 5η Χρυσηίδες Ρέμβης

ΙΣΟΒΙΕΣ ΔΙΑΘΕΣΕΙΣ ΜΕ ΝΗΠΙΑ ΒΗΜΑΤΑ ΔΙΧΩΣ ΤΟ ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΤΟΥΣ ΟΝΟΜΑ ΑΚΟΜΑ
εφηβείες δαμασκηνιές μες σε χαλκόδετες ορμές
ποτάμια υφιστάμενα στα κόκαλα της μοναξιάς


επιθυμία ασέλωτη φοράδα
θελκτική φυγή προσωπικού μύθου
με ύπουλη αφθονία αναρρίχησης
σμίγουν στον ύπνο και το ξύπνο μου
ισόβιες διαθέσεις με νήπια βήματα
κι η στειρότητα εμβόλιμης βροχής
σαστίζει μπρος στου φακού τα ρυθμικά τα μάγια-


με χρυσή ανταύγεια ονείρου στα μαλλιά
τρέχων λυρισμός αμφίσημων συμβολισμών
σε μιαν απαρνημένη γεωγραφία του σώματος
ευκτικές ανδρειωμένης μπόρας

Φόβοι διαπεραστικοί και άναρθροι
με ύπουλη αφθονία αναρρίχησης



ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΠΕΡΑΣΤΙΚΟ ΟΝΕΙΡΟ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΛΕΞΗΣ
μόνος έμεινα με το μαχαίρι και τη νύχτα
γύρω από μια σκιά υδροχόου άνοιξης
μέχρι το πετσί της μοναξιάς της κόμοδης
ποια ηδονή του ιμπρεσιονισμού ασπρόμαυρου τοπίου;
σε ποιον ιστό του μέλλοντος σκύβαλο παραλήρημα;
τι με φιλεύει η αναμονή που έχω κλωσήσει;
κεραυνοβόλα σύμπτωση έρωτα και πηλού…


εκ των υστέρων
εισβάλλουνε σε φόντο μπλάβο μυθικό
γαλάζιοι πόθοι με την περαστική ματαιοδοξία τους
πείσματα νηπενθή στη μισάνοιχτη ρέμβη τους,
τελεία και παύλα ευπρεπής-
Αίμονας, Οιδίποδας κι άλλοι μασκοφόροι
 «εὐθύς νέοι ὄντες»,
«παρά γνώμην κινδυνευταί»
τέτοιοι  εμείς γεννηθήκαμε…
 «γένοιτο μεντάν χατέρω καλῶς ἔχον»
δια «ἐλέου καί φόβου» κάθαρση


μόνος έμεινα με το μαχαίρι και τη νύχτα
σκύβαλο παραλήρημα υδροχόου άνοιξης


[Τάσος Κάρτας, από ΜΗΧΑΝΗΣ περίακτοι συνειρμοί οδοφράγματος σιωπής: πλύνε βάλε λέξεις ν’ αποκρυσταλλώσεις όνειρα στο υπερώο το μεταφυσικό… Ατέλειωτο Ποίημα, Ανέκδοτη Συλλογή, Φαύλος Κύκλος πολύφημης (από)Στροφής – ART by Rammos and Kukowski]

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου