Σάββατο, 17 Δεκεμβρίου 2016

30η και 31η Χρυσηίδες Ρέμβης

Μ’ ΕΝΑ ΣΥΝΝΕΦΟ ΖΩΣΜΕΝΗ ΣΤΟ ΜΕΣΟΦΟΡΙ ΤΗΣ ΛΕΞΗ ΠΟΝΤΟΠΟΡΟΣ ΕΝΔΟΜΥΧΟΥ ΧΕΙΜΩΝΑ
ποιητής με μύτη Σιρανό
και πρόσωπο χασάπικο σαράντα
στην αγκαλιά μάγισσας νύχτας
που φέρνει στα κλαδιά της
ποιήματα λωτοφάγα

Ν’ αποτάσσεις ενδοιασμούς και φόβο ρούχων
να ιδιοποιείσαι οργασμούς
κι όμως να μην ενδίδεις κατά μέσα
με προσωπίδες άνοιξης
να κοσκινίζεις τους αγρούς
ένα τοπίο με καλές προθέσεις καμουφλάζ

δος ημιν την περόνη σου σήμερα
την έκρηξή σου άρτον ημών
την ήβη κλαίουσα
σύσσωμη  σύγκορμη φυγή

Συλλογή μοναξιάς λέξεων
σμήνος μνήμες πουλιών
νυν και αεί μέσα στη νοσταλγία



ΣΗΜΕΙΟΛΟΓΙΑ ΧΩΡΙΣΜΩΝ ΥΠΟΔΟΡΙΑ ΜΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΣΥΝΕΙΡΜΟΥΣ ΣΤΙΧΩΝ
ο πόθος του ποιητή σταλακτίτη το σταλαγμίτη
κλεψύδρα ιάμβους μετρά
καθώς κοκορόμυαλοι τρυποκάρυδοι σεργιανούν
στα χρονοβόρα «τετέλεσται» πανσέληνης αναμονής –
από μια κλωστή κρέμεται
υπεράριθμο γαλάζιο νόημα σε άσπιλο ουρανό

ή σ’ ένα άλλο επίπεδο εκποδών
σημειολογία χωρισμών υποδόρια
επιθυμίες λέξεων
που με ελεύθερους συνειρμούς στίχων
πιάστηκαν στη μέγγενη υπερρεαλισμού

θανάσιμα ψηλώνει των κορμιών η δίνη
χέρια εξαρτήματα κλαριών
τρύπια ιστορία
δάχτυλα όψεις εκδικητικές
με προσποιητό οργασμό
βλέμματα φωτιά και παρατήρηση


Σε χίλια δένδρα καθηλωμένη ηδονή
 βουκολική σκιά παρά θέατρο δάσους


[Τάσος Κάρτας, από ΜΗΧΑΝΗΣ περίακτοι συνειρμοί οδοφράγματος σιωπής: πλύνε βάλε λέξεις ν’ αποκρυσταλλώσεις όνειρα στο υπερώο το μεταφυσικό… επιπλέοντα υλικά υπέρτιτλων κι ύφαλοι στίχοι μ’ άλλο στιχοπουκάμισο κάθε φορά Φαύλος Κύκλος Ατέλειωτο Ποίημα, Ανέκδοτη Συλλογή,  πολύφημης (από)Στροφής ] 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου